Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

aydınlık şehrin
kara gözlüsü
yarim
gel çıkalım
eller içine yan yana

ölürsem köyümün sinliğine gömün
dört sürem yeller essin
toprak olsun örtüm başka şey koman
pet cüruf alimünyum deterjan olmasın

kırlangıçlar savrulsun ilkyazlarda

“yıllar boyu yan yana
bir yastığa baş koyduk”*
sımsıcak mutluluğa
can dostluğa düş kurduk

hiç durmadan didindik

bağla bahçe bitişti
tezden buldun ayrılık
çağla gökçe yetişti
özden doldun ayrılık

kereme su vermemiş

soluk almadan henüz
ardı ardına geldi
soldu sarardı beniz
ardı ardına geldi

soluk almadan daha

geceler uzun kışa
yatak yorgan dar gelir
geceler yazın kısa
yorgun argın kâr kalır

başını koy kalırsın

otuz küsur yıl öncesinde
elektrik yoktu köyümüzde
ellibeş yıl önce de su
vızır vızır araba da kaynamıyordu

mazotlu değirmendi

ne nemli gözler kaldı
ne yakamozların tadı

günü sarstılar
denizi çalkaladılar
ezgiler susunca

sığma
daracık yerlere
kısıl
cenderede
cindarı gibi

istediğin verdiysen
gülüşükler çocukça
karşısında durduysan
yılışıklar çocukça

büyümemiş yerinde