Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

daldın yine uzaklara
aklını başına devşir
kapılma ha tuzaklara
aklını başına devşir

içi boştur güven olmaz

akışanı görmeden
güder oldu mersine
yakışanı örmeden
dider oldu gersine

beynindedir körpecik

duyduk gece yarısında
başın sağolsun anacım
gurbet elin birisinde
başın sağolsun anacım

geleli acılı haber

kalem yazmaz dilim söylemez oldu
yazmak başka bozmak başka söz başka
alem bilmez elim eylemez oldu
kızmak başka yozmak başka saz başka

kırkından çıkarken gençlik terk eder

koltuğuna çökmeden
bakıp bakıp ağladı
eteğine dökmeden
bakıp bakıp ağladı

uydulardan gelişti

sıcak gün
cekli caklı
devirli devranlı
dağları dumanlı
yolları asfalt kaynar
incecik karaca akan

uyku aktı gözüme
gidip yatmalı bari
soyka baktı yüzüme
didip* atmalı bari

sana umut vermedi

tavını buldu tohum
ısındı kökleri
yeşerdi gün alnacında kıvrıla kıvrıla

ekinler dalgalanır gönüllerde
seher yellerinde

aydınlık şehrin
kara gözlüsü
yarim
gel çıkalım
eller içine yan yana

ölürsem köyümün sinliğine gömün
dört sürem yeller essin
toprak olsun örtüm başka şey koman
pet cüruf alimünyum deterjan olmasın

kırlangıçlar savrulsun ilkyazlarda