Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

bir adım ileri iki adım ters
körkütük olmuşuz duramıyoruz
içmişiz dop dolu küpü kırdı hırs
sarkıtık kalmışız duramıyoruz

zamanla kayboldu zenginliğimiz

ezber bozucu şaşkın
düşse takla atacak
dört ayak üstü pişkin
düşse takla atacak

servetin ucu olup

derdi çeken bilir derdim
geldi bahar geçti kışım
ağlayanla ölür derdim
doldu çukur uçtu yaşım

hey göklerde uçan kuşlar

neye yarar sözü sevilmeyince
sevda çöllerine koşana bakın
değerin yok özü el bilmeyince
sevda güllerine coşana bakın

baharla sarındı dalın ucuna

yokluğunda ışıktın yok demeden önce
karanlığa daldığı anda katran geceler
sessizliğe çökmesi öncesi çokluğunda
yüceler kar altına yükünün altınayım

böyle olmamalıydı elbette mutlu olsa

çantamda sefertasım
içinde
kurufasulyeli bulguru
ağzına dek tıka basa
ekmeksiz
çaldım kaşığı kuru kuru

kıyılığındaydı düştüm
kırk yamalı bohçasına
sığlığınaydı güdüştüm
kürk damalı bahçasına

abasına güz saklanmış

hava soğuk mu soğuk
tezek dumanı kokan
nemli ıslak ve boğuk
tezek dumanı kokan

çocukça oyundayız

umudumu yel üfürdü
biri tutsa dedim içimden
yangında küllerini
denizlere serpsem mi

ah çektikçe ırmaklar kurusa

uzaklarda ararken
yaşayan buluverdim
kozaklarda yararken
taşıyan buluverdim

hambatlılar birlikte