Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

mutluluktan uç
sevgi saygı görürse
coşku sonsuzca
tabana su yürürse

doyum olmazsa

tomurcuklanmış gülüm
sevdamı allandırdın
güldalında bülbülüm
sevdamı ballandırdın

dikenleri batıyor

uzaklardan arıyorsun
bakışlarında düğümü
tuzaklardan ürküyorsun
çiziyor mu gördüğümü

hecelerde tadıp yutan

kara deve çökünce
dost yanında el siner
boğazını sıkınca
kütük dursa dal iner

kahrolduğum geceler

kulağımı çektin
ilgimi çektin
resmimi çektin
acılar çektin
çekip gittin
benimle başa çıktın

öksüzü gördüm belli
donar eller içinde
boynu bükük gideli
döner seller içinde

felek kahrı erite

cisildeyip
yağmur yağardı
tan zamanı tam zamanı
kalk 'gari'

gün göğe

sıcaklığında güneş
yankısına gökyüzün
kırlangıç sevinci eş
gülücüğünde yüzün

boylanır kır otları

yüzünde ışık solmuş
akgülden bilen aktı
ıslağı nemi dolmuş
boşandı birden aktı

acımamış derdinle

tomurcuk bir gül
yaprağında çiy
dilim dinlenecek
bekleme anı geçti
neredeyse akşam olacak