Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

giden gitti kaldım yalnız başıma
edebiyat defter olsa ne yazar
biten bitti doldu deniz dışıma
edebiyat defter olsa ne yazar

çocuğunun şiir yazması neden

bir avuç su gibi
uçup giden
zaman
kanar yüreğim
dağlayanım yok aman

yar ile yâr darası
uçurumlar arası
yaprağına sürüne
kaşlarının karası

bir ıslık namesine

çorabın teli kaçık
uhu getir yapıştır
sodanın gazı uçuk
daha götür depiştir

dün mavi bugün sarı

kararınca karınca
yuvasına savuşur
kavrayınca sarınca
nüvesine kavuşur

oturaklı doyarsa

kulağımı çektin
ilgimi çektin
resmimi çektin
acılar çektin
çekip gittin
benimle başa çıktın

öksüzü gördüm belli
donar eller içinde
boynu bükük gideli
döner seller içinde

felek kahrı erite

özlem kokulu
ay gözüme üşürken
bir el uzanır
geceler can taşırken

sana yürürüm

şevket vardı
yılların ardından kalan
unutulmayan otuzaltı yıl geçmiş
haberini alamadığım
yaşıyorsa sağlıklı ömür
yürüdüyse hakka mamur

gözleri yanar soğukta
elleri dondu donacak
dizleri diner ayakta
dilleri döndü dönecek

ısınan küre nasıldı