Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

küçüklüğümü ansam
söyleyecek sözümde
çınlattığıma yansam
tutamın yok özümde

güzel gelen yüzüydü

dilim yakarır
yüreğim yanıyorken
sevda çıkarır
yaşama kanıyorken

hep canımdasın

sindiği duvar dibi
gözyaşlarında durur
kurumuş küflü gibi
yüreğimize vurur

aç

tipi süpürdü
üşüyen sokakları
sırası değil
vuru yüze aralık
yaz sıcaklığı
bekliyor gibiyseniz

sinesinde kaldırdığım
çılgınlığındayım daha
sin esinde aldırdığım
algınlığındayım şaha

güzün gelip geçinceye

sınırlara bir çizik
sevgi saygı ekseni
ışık salındı süzük
eksiğinde noksanı

barış için değilse

sesine sinmiş
sevda yanık kokusu
yaprakla inmiş
geçmiş artık korkusu

dalında durmaz

nehir üstünde
sevişirdi dalgalar
dudak sır olur

sır aynayı sırladı
aynada nasırladı

şirince gecelerden
güneşine doğuşun
ün peşine yoğuşun
girince yücelerden

yaldızlarınla düşür

sırnaşığın biriydi yel
yaraladık dalınaydı
güneşe gülerdi teyel
karaladık çalınaydı

ayranına kabarınca