Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yalnız çektiği
sevi sancısında an
düşlere doğru
enginlere uzanan

lal duyguları

sevda tepesinde
boğazı ve halici
uzun uzun seyrettim
istanbula uymuş

piyer loti tepesinde

o
üşür
kalınca
yarı uyur
yarı uyanık
saramadığın an

gözün önünde
ilişen haz kanatlanıp
geçmez mi o an içinde yeli
ılıcacık bir kaynama

bir ayrılık

gölgesine ayak bastığın anda
dağın ucundaki tünelinde ak
var olanı harca sakladı canda
salası okunur kor elinde yak

her tür engeline takıldığında

özlemlerinde büyüteydi seni
ayrıldın ilkyaz seheri
tomurcukların sonsuzluğuna
ulaştın mı

doğanın çığıltısında

tele takıldı çizik
sızı geçer umarım
yele sokuldu ezik
azı geçer umarım

çıkarınca sevdayı

yola ulaşan
günle dağları aşan
ili dolaşan
umarım bulur yari

düşteki hali

dün gece gözü yaşlıydı üşüyordun
getirdim yanık ellerimi sana
kor olmadan tezce karanlığı bölerdi ıslığın
uçurumdan aşağı inerek

bir kuşluk zamanıydı düşüyordun

olmazı seçince onca içinden
iyisinde görse neden şaşırır
saygınlığı öldü hiçi hiçinden
sevgili sözünü dağdan aşırır

yalanı söyleme gönlünü alıp