Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

açmayan dalına çiçeğe doldur
sevgi derdiğinde güle karışın
mutluluk alına böceği boldur
sevgi derdiğinde güle barışın

dala gönül bülbül gülde olası

sevip kavramanın tadı yüreğinde
düşlerinde sergilediğin
kokuların acısını
duyarsın sonradan

gelişinde içim ısınmıştı

ne de çok severim deminde çayı
kalır yorgunluğun işe başarsın
nedense söylerim yesem fırçayı
alır durgunluğun düşe taşarsın

dalın burcunadır aldan yeşilsen

duyar coşar derinden
deli olur severken
uyar koşar yerinden
veli bilir severken

sever sevilir yaşar

derin bir soluktu
çektiğim içime
dokunduğum bedenindi
sokuldun yüreğime

ılık esen yelde

doru küheylan
yele düşmüş kanatları
uçarak gidişi
dalgaları kocaman
kükreyen güç
bir avuç yüreğim

gül tohumuyla
çoğalabilmeliydi
çeliklemeyle
doğulabilmeliydi

başında toprak

sevdiğinde anlat dinlesin seni
iki sözcüğüne paralaşmadan
dilini de kanat kessin enseni
camın kesiğine sıralaşmadan

zindana dönünce benliği çevrik

bilmesen de olurdu
sevdiğinden diyecek
arar sende bulurdu
sevdiğinden yiyecek

aklınla mı düşürdü

bir
kere
öldürür
sevdiğinde
geri dönüşün
arına bakışın