Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ne güne kaldı ne ünle
öldüğüne gamı yemem
yarına saldı ne dünle
başka şeyleri diyemem

merdin bozulur klavye

bir güzele meyil verdim
ne haldeyim görse beni
kızıl gonca gülü derdim
ne haldeyim görse beni

seven sevince gülüyor

gelecek miydi
yeşerip de yeniden
elimde kalan
bıktım dostum yineden

yalnızlık dalı

kısa tümcelere sığmıyor
uzununda kayboluyor düş
gözlerimden düşünce
kırılan kanadında canhıraş
ne geçtin benden
ne geçtin beni

Ankara’dayım soran yok
sözü kararda duran yok
ne demiş nereden gelmiş
gözü yararda yoran yok

kaç kere söküldü perde

neden yanıyor karşıda fenerleri
öleni mi var baş ucunda hasta mı
esinsiz kalmış bencileyin ozan mı
toy mu yeni mi sızılar mı yüreği

neden yanıyor karşıda fenerleri

kara lekedir
boynuma astığın şey
çıkar mı dersin

her zorluğa yol
ayağıma takılır

yanıt verenim yok umarsız gece
sıkar yorgan altı kaçmak isterim
bel bağlayanınla hep arsız güce
yıkar kemer altı saçmak isterim

biter deseniz de bitmeyen acım

koydum gamzelerini
gönül vazomun içine
sustun fısılda duyarım
sırtımda duyarım
korkularımı

yorgunu yokuşa sürmeden düşün
çıdam mı demeli sabır mı dersin
yorganı tokuca vurmadan düşün
koca kulaklı mı yabır mı dersin

gözlerimde baktın ahir çekerek