Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sırtıma ateşten gömlek
gurbet yolu elde gider
hüznüne dolusu çömlek
gürlek dolu yelde gider

nameleşir cura sazım

üzerimde gece serinliği
ve sessizliğini giyindim
aşağı inerken asansörü
kalın duvarlardan geçti
yolunda söylediğin
nice devrik tümceleri geç

bir fincan kahve için
yıllar sonrasından gel
tafralar küsüş niçin
sözün yarasından gel

acır enser pasından

uzağında değildim
yanıbaşındayım dost
bir başıma dağıldım
yanıbaşındayım dost

ıslak boş sokaklarda

Birazcık peynir
Beş altı zeytin
Bir parmak kalınlığında
Kepekli tayın

Neden yoksul

yanıl yana gelince
kuzluların sarması
sanal sana selince
buzluların arması

kavuşabilseydiniz

yanındakiyle kalsan
yanıtsız sorular sor
sıkıntılardan dalsan
anıtsız korular mor

adalarından durup

ne beklemeliydim bundan sonra
anladığım an terkineydi gidişin
döneldiğimde kapın kapanmış
içi küflenmiş bir tortul odaya
ağlayacak yüzün kalmamış
yüreksizliğin üzerinde mi

dünü anımsa
gözlerinde yüzerdim
kirpiğine tutunurdum
azgın dalgalarda dolaşmıştın

hamaklarda

varsayımlarda
umulmadık gelişir
mavi gökyüzü

beklediğin an
gelecek gelen yılda