Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sözü bile ürkütür
söz tükenir bitesi
duyguları korkutur
kahrolmadan yitesi

gülüne boyun eğdi

düne sakladığın
yarına yasakladığın
gün bu gün müydü
yoksa
delice bir köstek mi

yok sayın beni bugün
dostlarım sorusunda
dudağın ucunda gün
dostlarım dorusunda

gözlerinle doğ sevinç

yare ve denize tutkunun
bedelini öderken
yar yanımda
deniz düşümdeydi

kurur muydu şiir ülkesi

yanan soba üzerine
palamut kestane patates te koy
kavrulsun soyulsun kabuğu
çıkarken buğusu sıcacık ye
yemezsen önünde dursun
yarasın cebir defteri

çekinmem al git
mutluluğa bedelse
usulca dol git
gönül sevi engelse

fedadır yol git

yar ağlıyordu
çığlıklaşan üveyik kanadında
sere serpe yatıyordu
kıyı kumsalında

karanfil kokuyordu

kim söylerdi
güzel türküleri
yüreklice
üretircesine

duygulanır coşar

yerinde üzül
iki ucu yakmadan
arada kalma

derinde yazıl
ısırdım dudağımı

yaptığını kim yapar
sırtına bindirir yük
yelinde kalır kapar
ortanda kalır höyük

utanmasını bilmez