Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

otuz küsur yıl öncesinde
elektrik yoktu köyümüzde
ellibeş yıl önce de su
vızır vızır araba da kaynamıyordu

mazotlu değirmendi

severim
önce insan olduğu için
eşim
güneşim benim

severim

yıldızı yıldızlara atıp
dağı dağlara çatıp
yeli yellere katıp
sana geleceğim

kuşlara kandım ıslıklayacağım

sen ankarada
ben burada
bu gece yalnızım
ve sensizim

karabasan gibi

tanışalım küsmeden
sıvanmadan dereye
danışalım esmeden
kıvanmadan saraya

sora sora hısımı

soluk almak ta zor
bilerek ölümün ardından
sona kalan dona
arda kalan derde kalır derler

umarsız kayıyor yaşam

boşuna mı beklersin
kapanmış kapı ardı
sonuna ne eklersin
yapınmış hepi pardı

salkımsöğüt suyuna

tutkunuysa yağmurların
susuz yazda kavrulur kır
hep öptüğüm dudakların
okşadığım cep tam takır

hava soğuk mu soğuk
tezek dumanı kokan
nemli ıslak ve boğuk
tezek dumanı kokan

çocukça oyundayız

umudumu yel üfürdü
biri tutsa dedim içimden
yangında küllerini
denizlere serpsem mi

ah çektikçe ırmaklar kurusa