Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kaç martı çığlığından sonradır
uyur uyanık bulduğum andan
kuşluğa doğru
soğuk ayaz nem cama sığınmış
düşüyor kayıyor damlacıklarla

Efe'ye Methiye




Komşu köyde bir pınar

depreştirmeden
yediverenli acı
yarı yalnızlık
çekilesi çileyi

berekete dök

türküler bilir
türküleri söyleriz
güle oynaya
türküleri söyleriz

aldığım soluk

gecenin canı
yandıkça sevda közü
güne doğacak

öz duyumlarım
istemlerim çatışır

ay ışığına
özlem duvar olunca
yumdu gözünden

neden korktular
sesin savar olunca

alacakaranlığından
gelişimledir yüceye
alaca yaranlığından
delişimledir heceye

mayasına bozulası

başındaki taç
günden güne de muhtaç
ötelere kaç
yoldurdun sevgili yar

yılanı gider

ardından bakmadan gider
sende de bende de eyvah
derdinden akmadan yeder
sende de bende de sabah

deli yandan gittin gelmez

yelle kusar tenine
ayazlaymış gibisin
bakarsın ketenine
beyazlaymış gibisin

zülfün teline bağım