Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yaz süremi gözünden
bahar olur tözünden
öpmeliyim sevdiğim
buz tutası sözünden

dağlarında yükselir

sislenmiş gözde bir tadım ilerisi
hislenmiş süzer bir adımdı berisi
gece kuytuda kızıllığa düştü ay
içimde kaynar kazandibi gerisi

çardağa asar umut toplandı sorma

hüzünse gelsin
gözyaşımda yeri var
her sokak çıkar
soluduğum havadar

anılar düşer

bir gece bastı gece karası
yılları anarken yüreğinde
neden hayıflanırsın
insan olmadıktan sonra

bir gece kastı hüzün dökerken

yüksek tepelere düş
inceden türkü bular
seda saldığım ödüş
inceden türkü olar

gök boyanmış kızılı

gidişin dağa taşa takıldığın dalına
kalanları aslına hanesine kenarsın
olanların faslına söylesene yararsın
dökülünce ataşa gülün tutan çalına

divaneye tarasın pişmezidir koruna

düşünmekteyken
sevda derilen bağda
buğulu sesle
yanıyor ateşinde

pınar buz gibi

benliğini düşüreli
aramadım seni
çıkıp gelir misin
sorularını bırakıp
yalnızca kendiliğinden
ne bir eksik ne bir fazla

az değil
yirmi dokuz yıl
bağımlısı olmuşum
boğulmuşum

on beş yıl öncesi

teğetçe geçtiği mi var
gözüne yakınca gelse
özlediğim taze bahar
közüne yakınca gelse

sonuna ceketi giydik