Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kimi zaman gülüyor
durdukçasın coşuyor
ağaç daldan yülüyor
yordukçasın koşuyor

dikenli bağlantılar

susuzluğu geçesin
daha yürüyecektin
sis oluşta gecesin
dağı bürüyecektin

kaçı hüzün kokusu

diner zayıflığından
düş gücünle ötesin
siner hayıflığından
iklimlerden yitesin

sümüğüne bakınca

sabahın tan seheri
kaldırdın deli gönül
baldan tatlı değeri
soldurdun deli gönül

ağustos ılık sağar

unutur muyum kolayca
mengenesinde sıkıştığım
acılarınla çoğalttığım
kin yaşama gücümde söner

ellerim değdiğinde saçlarına

ayağında tuşağı uğradığın yerlerde
kapılınca çekene dura bilemezsiniz
içinde ateş ağı kaynadığın terlerde
sapılınca dökene kuru silemezsiniz

canına ayarlansa durduğu tutudadır

yar yar
gurbet yolu
dar
kısa günde
içim
uzar

çal ozan
gecenin keyfine
yıldızları sağalt
sessizliğin
memesinden

atı
bağlamışlar
göğe
görünmez
iple

umudu saçılmış maviliklerden
içten gelen özlem silinir sanma
gurbetten sılaya dol iliklerden
bulutlardan delip gelinir anma

sevmek sevmenin en iyi şekli