Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yar yar
gurbet yolu
dar
kısa günde
içim
uzar

beklemedim
yeraltında katlanmış
kuyu gibi şehir
oyularak kazılmış
ince yazı yazılmış

bulutlar içinde karcı dağı
karları çarşaflayıp
kurşun göğrenginde
ayazın düşüyor ayıp

eteğinde kasaba köyler

kimi zaman gülüyor
durdukçasın coşuyor
ağaç daldan yülüyor
yordukçasın koşuyor

dikenli bağlantılar

ayağında tuşağı uğradığın yerlerde
kapılınca çekene dura bilemezsiniz
içinde ateş ağı kaynadığın terlerde
sapılınca dökene kuru silemezsiniz

canına ayarlansa durduğu tutudadır

susuzluğu geçesin
daha yürüyecektin
sis oluşta gecesin
dağı bürüyecektin

kaçı hüzün kokusu

unutur muyum kolayca
mengenesinde sıkıştığım
acılarınla çoğalttığım
kin yaşama gücümde söner

ellerim değdiğinde saçlarına

çal ozan
gecenin keyfine
yıldızları sağalt
sessizliğin
memesinden

yaz süremi gözünden
bahar olur tözünden
öpmeliyim sevdiğim
buz tutası sözünden

dağlarında yükselir

hüzünse gelsin
gözyaşımda yeri var
her sokak çıkar
soluduğum havadar

anılar düşer