Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ikindi sonu
ortaya
döküldü sis
atmosfer
de
sıkılıp

cız eden bir şey var
buramda
buram buram
terliyorum
soğuk algınlığı
iş yorgunluğu değil

bağımızı kavurdu
sağımıza oturdu
sazın teline vurdu
bağrımıza oturdu

aramızda yersizdir

yüklendim derdimi yürür giderim
ne alan var ne satan neylersin
pirelendi uykum artar kederim
ne kalan var ne çatan neylersin

yoksulluk başımda yanay çıra

nicesini gördüm nice
döküle döküle geldi
büyülenmiş devce cüce
döküle döküle geldi

yurt tünedi kanadında

ağaran saçlarına ince yörük kızı
kurdele yakacağım
karcı dağı yollarında
ornaz vadisinde konaklayıp
israil deresinde buz sularında
elimi yıkayacağım

kıyısına selam götüren seher yeli
balıklar niçin ölmektedir
dinlerim yoldan geçerken
çalıya çaltının konuştuğunu
neden kararırsın çalı
kanlan canlan biraz

namık cem'e ithafen
sancılı gurbeti siz yazmışsınız
namık cem yazar elbette
acılara gebelenmişseniz
hasreti içinize cızmışsınız
yaralı özleyen namık cem

darılamadım da darılamam ki
sarılamadım da sarılamam ki

daha da beklerim gelecek diye
yüreğimden derin delecek diye
bir çırpıcık yırtıp silecek diye

salındı
bir damla su
ucunda
kadife tüylü yaprağın
gözü körolası