Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

bilirim seni
kimseye benzemezsin
urbanı dikenin yok
ipini sökenin yok
kirini dökenin yok

dağları aşam
kavuşam
yere düşem
sıvışam

beyim paşam

düşümü sakladım
akalan karpuzunda
bir kara çekirdeğe
toprak ana
gülümsemekte
bostan tarlasında

aşı olduk mikrop aldık
dünya hali halini gör
paşa bildik zirzoplandık
dünya hali halini gör

gevşek okuyunca zarar

değince eli
yanmayan soba yandı
ısı iliğe dayandı
ıpırahat oldu

değince eli

işkembeden atıyor
derdine yan desem mi
üç kuruşa satıyor
derdine yan desem mi

balon gibi pırtıyor

kuru dala döndürdün
derdim ile yanayım
ayaz yere dondurdun
derdim ile yanayım

çocukluk yaşamadım

kıyıları yaladıkça
ağzının suyu akar
denizin
kıyıya çarpıldıkça
yorulmadır ağrısı
bendenizin

akça dünya güzelim
Pamukkale’dir olanı
yığın beyaz bezelim
korunacak kolanı

bezle havlu dokunur

esin perim gel artık
beraber mesaiye
sokaklarda delirdik
bura bir masa diye

liyakatı unuttuk