Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ahım gelir dağlardan
gönül kuşu bağlardan
söyle nasıl dayansın
kara sevda çağlardan

ahım aman olunca

hüzün kurutmuş dudağını
yokluğunu çiseliyor
ansızın sızısı dökülesi şiirler
saklı kaldı yüreğimden

aradan sıyrılabilsen

'Irmaklanıp çağlıyorsunuz
için için ağlıyorsunuz
sevenleri dağlıyorsunuz
telli saz olup gönüllerde
tellerde tınlıyorsunuz

tene ıslanan
bir masal anlatılır
yeller eserken
dizlerimde sızı var

bakışlarında

içinden yırtılmış ses
gece sesinde sessiz
çiçek ucundan ases
yücel sesinde essiz

içinde ki boşluğu

dalgalanan denizde
dolandığım adadan
buraya gelseniz de
ulandığım yadadan

açıkta inleyeni

çocuğun bağrında somun
çıtır çıtır sımsıcacık kokan
yutkunur durur durmadan
bir parça koparsa mı

gereksinimi var sevgiye

ışık sağan bulutlar
gün batımında güneşten
renk renk ve parlak
oklanmış yere dağlara
sisler arasından süzülen
huzmeler

Bozok'a Nazire

kendimden geçinceye
sarılıp elden tuttun
mutluluk çalıncaya
sesinde sese kattın

alkımları sundum demetiyle
alır mısın çocuk tut bir ucundan sıkıca
ötekinden ben tutayım
çocuklar alkımdan atlasın

doluşun çocuklar