Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

dünü unutup
günü yaşayabilsem
sorgusuz yutup
bunu taşıyabilsem

ağarsın varsın

eli hamurlu ile
eli çamurlu yola
kalemine güle
eli umurla dola

köre düşü alaca

ökse kalmış dalında
öksüzlüğün halinde
eli ne derse desin
türkü olur dilinde

halaylarda oynatır

yurduna duyar acı
kemirir iç burgacı
eli ne derse desin
sıkar beli sargacı*

dağ çiçeğinde rengi

bir at kişnemesinin ucunda an
hırt dedi mi düşer burnundan
acı gölün gereninde acı çığlık
burnundan ağzından yoğunlaşır
soluğun buz olur bıyığında

ne
zaman
ayaktan
kalkılacak
söz yapışırken
sürülmek sıradan

inci güzeli
emekli günlerimin
hüznün gazeli
emekli günlerimin

gidene uğur

özgülendim dostuna
süremlerinde koyma
tez gülendim postuna
püremlerinde oyma

tine dolan sevda mı

dolayı çiçeklenir
erguvana doyandım
yeryüzü gelin olur
erguvana boyandım

bizim köyde görünmez

gökte yüzen ak bulut
en sevdiğimdi benim
dağın başında kolut
en sevdiğimdi benim

oynadığım pırlangıç