Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

göğün yüzüne
tülünü atar yeli
yaşarınca gör
gözleri gökten saydam

bir cam kırığı

c) bitmedi ki köz
yüreğimde yandıkça
elim kavradıkça
dilim döndükçe
yemin billah çalacağım seni

erir soluğum
gözüm kırpabilseydim
koyulur yolum
özüm çarpabilseydim

aldırış etmem

an semin kussa
gecelere iplese
kim dokunacak
kirpiğime saplasa

parmakta yüzük

geceden yalın
yanılgıya sarıldı
kör benliğimde
göz yaşlarım duruldu

yalnızlığıma

uyarın beni
türküler söyler gibi
ayırın beni
göç eden köyler gibi

ayarın beni

usulcacıktı
tereyağından kılı
çeker gibiydi
ayrılışın buradan

bir parça ateş

ney sesine ram
gönlümde çağlayan su
dışa taşmayan
hüzne dolma korkusu

ağır başıyla

sevi böldükçe
çoğalır yüreklerde
sevi öldükçe
yoğalır ereklerde

sevdi seviyor

türküler için
tümce acılar için
sözleri için
mayısa çiçek açar

sığmaz yüzüne