Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yağmurun sesi kimselere değmemiş
toprakları geçip dağılıyoruz yola
aynı yalnızlık yağmur sessizliğinde
hüzün konuyor akşamsefalarına
şavkaracaktır gece karanlığına

geceyi yaran sesi
ikiye bölen yalabık
acıyan yüreğimde

maviye dolar yer gök
göl deniz

gerçekçi
saydam bir duruşta
yüreğini sunar
bir avuç küle banıp

kaba ıslık

hüzün dolar boşalır
hiç inanamıyorum
üzerine duş alır
hiç inanamıyorum

hüzün döker kucağa

hıçkırığında teni sol yanağına gamze
ayak sesinde kovar kaldırımı izlerden
midesindedir gazlar biberler kırığında
bizlerden usandırdı demir pıtrak acısı

gabardıcın gölgesi kendinden daha koyu

her çırpan yüreğinde
kanatlan gökyüzüne
umut düş gereğinde
bakılmaz mı yüzüne

gülüşlerle umunca

doğru dürüst dolansın
dereden gelir herif
üst tarafta yalansın
nereden gelir herif

arkadaşı dostu yok

hepten gülüşündeyim
sözlerinden dalgadır
dostun bölüşündeyim
gözlerinden cılgadır
sevdiğini bilmesi için ölmeli misin
daha uzun yılların varlığını unutup

hep yeşil gözle baktın
kara gözleri yeşilde yaktın
sarardın soldun
umudu saçından döktün

süremlerde gülüşün

herkese yeterdi an
bize mi bulamadı
keseye tüterdi can
taze mi yalamadı

gıdağı tavuğu gurk