Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sınırlara bir çizik
sevgi saygı ekseni
ışık salındı süzük
eksiğinde noksanı

barış için değilse

sesine sinmiş
sevda yanık kokusu
yaprakla inmiş
geçmiş artık korkusu

dalında durmaz

nehir üstünde
sevişirdi dalgalar
dudak sır olur

sır aynayı sırladı
aynada nasırladı

yalnızlığımı unutmak
geçe içimden
geçerek yitirdiklerimin içinden
seni bulabilsem
seni unutup özleyebilecek miyim

sevincine uyanır
kasırgalı sabaha
ardına da dayanır
çekirgeli bak paha

uğuruna mı kona

sevinçti gelmen
yalnızca koyup gitmen
hiç aldırmadan
yalnızlığında yitmen

terle yoğurdum

suya düşen
damla
halkasında mutlu

ağzı kulağında
anla

dilim yakarır
yüreğim yanıyorken
sevda çıkarır
yaşama kanıyorken

hep canımdasın

küçüklüğümü ansam
söyleyecek sözümde
çınlattığıma yansam
tutamın yok özümde

güzel gelen yüzüydü

sevmek
adını anmadan
özlemek midir
bir yerden bir yere
sinmek midir