Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

istediğin can dolsun
severek veririm inan
gül yüzüne kan olsun
everek gererim inan

acıman gereksiz der

en güzel düşüm
yıldızlarda güdüşüm
kuş bakışında serilmiş
güzelliğindedir gülüşün

tuz babadan alsam katık

dilim lâl
tutuldum
içinden deniz akar
koynuna sokuldum
gece yıldızlarla yıkandım

kuş olup gitsem
yarin bağına konsam
külünde yansam
ısısından yakınsam

tomurcuklanır

kan çanağı şafakta
ısırgan bir dalandı
can sunağı afakta
yürekten gir alandı

yaz dönencesi ömrü

bulutlar ağdığında
yağmuru yağdığında
ıslak toprak kokusu
doğaya yaydığında

ayakkabından çamur

genzinde yanık kokusu
saçlarından tutuşmuş
sevdaya savruluşundan dönüşü yok
uyuduğun uyandığın belirsiz
kara bulanık bir gölge
sevişmenin ertesinde

iz düştü yıla
ömür yedikçe yedi
dönüştü çile
ele erince dedi

özlem içinde

başladı zara kuşum
ne dese hara kuşum
ister sev ister sevme
düşer efkara kuşum

bebek beşiği tahta

ne oldu böyle sana
bilal kardeşim
başını taşa mı vurdun
taş yarılmış baştan başa

ne oldu sana böyle