Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ağacın dalı
salkım saçak uzadı
koyudan alı
bayrak oldu tozadı

kanımda kanı

çocuk giyiminde mavi bir gece
ağacın dibinde karınca böce(k)

dağılan taneler nar kabuğundan
tütüyor dumanı kor çubuğundan
nazlı yar isterim çar çabuğundan

tılsımına ayak basış
adalarda gezinirken
sevdasından ipe asış
adalarda sezinirken

adalar vapurundan

aç kollarını Akdeniz
aç kollarlını Ege
iki deniz kesişiğinde
kollarını açmış Fethiye
sevişmeli denizle
gecesinde yakamozlarla

üşüdüğüm anılar
özüne mi yansılar
adım başı yalnızım
ışığında tansılar

kor ateşine düşer

gölgelenmeden seher
deli gönüle sustu
düşmeden çile güher
rutubetini kustu

başladı ölümüne

gözümün önünde
sımsıcacık gülüşün
parmak uçlarıma inen
iliğin erimesi titremesi

dudağın bal olmuş

adına saklandım da
kanadın mavi kanat
yadına aklandım da
inadın kavi inat

sessiz çekil kendine

adınla başla
baharla açsın çiçek
seherle çıtla
çiçek kokusu saçar

gün erken doğar

acıyla yoğurduğun günde
çıkıp gelseydim yanına
büyümezdi belki
derdin bu denli
işim tersine dönse
bırakırdım o saat