Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

unutmadı zamanı
öğlesinde çamanı
sabahında uyanır
unutursan amanı

korkuları yoklayıp

kimsecik yunmuş
arınmış değil zaten
bırakmalı mı
gamda kasavetini

sahi yalanı

yalan yere nedeni
onlara gül getirdim
bilinince edeni
bunlara çöl getirdim

deli suya bakınca

………adem efillioğlu’na

kime kimse yok
adını unutmalı
umudu olsun

garipçe kuşun gönlü
benim eşim çok yönlü
ekmek gaga ucumdan
doldum parkalı önlü

karanlığın içinden

nasıl yaşadık gerçek
nasıl döşedik yalan
andığında o mercek
hep boşladık oyalan
geceleri hep sakındım dizelerimi
sil istersen yeniden dizeyim

üşümeliyim şimdi
sonra sarılmalıyım
düşünmeliyim imdi
gidip varılmalıyım

sana sevda gerek

yarınına bakınca
kimine sarıyorum
yardımına akınca
kimine yarıyorum

malı mülkü alasın

sensiz sabahladığım
kim bilir hangi gece
yoktun eyvahladığım
kim bilir hangi gece

kuruyan dudaklarım

dileğindekine çevresindeydin
deli kim bilirim akıllıdan geç
bileğindekine evresindeydin
keli kim bilirim akıllıdan geç

doğruya gidenle denilir miydi