Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

git desen döner gelir
gel desen canın sıkar
yan desen söner bilir
gel desen canın çıkar

bardaktan boşanırca

su damlar gibi
yalnızlıklar içimde
sınırsız büyür

yel yontusu gölgede
efiltilenen gede

geçmişten duyduğun nedamet
geriye dönüşsüz
üstüne örtülmüş şalda gizi
sağlama alıncaya bekledi

geçmişe yüklediğin yük

tozlu yollarda
gece ayazında
sokaklambaları altında
sabahlar ettik gezerken

horozlar çağırdı uzaktan

canımın cananı kalma burada
ışığım oldun hep gidelim şimdi
derdimin yananı solma yarada
eşiğim oldun hep gidelim şimdi

ayrılıktan derdi kahrın çekilse

umarsızlaşıp
döküleceğiz güzüyle
sarı yaprakla
söküleceğiz özüyle

üzüleceğiz

gel diye name saldım
çok uzun yolu demiş
gül dedi gülde kaldım
dikenden dili demiş

özleminden ağlarım

gelseydi
nasıl açtı güller
demetleseydi
avucunda

erseydi

gel sevdiceğim gel canım vereyim
gel yapıncağım gel kanım süreyim

ellerin sımsıcak üşüdüm diyor
kanıma kaynadı hiç düşünmüyor
zamana çürüdü de yaşanmıyor

gem vurulmaza sıvar
şaşırsan birden istek
tümcelerinden savar
aşırsan nerden estek

yalın yazından üfler