Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

adına saklandım da
kanadın mavi kanat
yadına aklandım da
inadın kavi inat

sessiz çekil kendine

adınla başla
baharla açsın çiçek
seherle çıtla
çiçek kokusu saçar

gün erken doğar

acıyla yoğurduğun günde
çıkıp gelseydim yanına
büyümezdi belki
derdin bu denli
işim tersine dönse
bırakırdım o saat

kapıldı da gittin benden uzağa
acısından küle döndürdün beni
sorularda yarın düştün tuzağa
acısından göle döndürdün beni

sevildiğin günden ağladığında

dayan zoruna zordu
yıktı yıkar acından
ateş parça da kordu
yaktı yakar acından

çam yarması görüne

inadını bırak dön gel istersen
acından kavrulur balın olurum
ırmağına durak hızı göstersen
acından kavrulur şalın olurum

özüne yakınca sapmaya uzak

açılan kapıda sen
ardında mahalleli
lodosuyla bir esen
kıyısındadır eli

istanbula değecek

unutulur mu
yüreğe gömülen öz
acı gözyaşı

2007106denizli

dinmeyince gözün yaşta
sararıp soldun mu acep
sinmeyince özün kaşta
kararıp doldun mu acep

dağların sağrısındayım

şafaktan indi
karanlıkta kalsın ün
ne olur bugün