Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

çivilenen göz kentin duvarlarına
tek benzerliği karma karışıklığı
bakışlarınla ayak altına düşer
avuçlarında sevi belirsizliği

kundaklı ömür dün keçedeydi sırtı

yaylası serin
kıyıları mavice
temmuzda yanar
bunaltınca da kavi

nem ağır-sıcak

temiz arıca yalın
yalnızlığa sarılıp
neyiniz varsa alın
kendisine yarılıp

arada kalır yalın

saklı tamuda harla
külünde savruk anı
dolunay gibi parla
gülünde kavruk anı

düşlerime dökünce

tehlikeli kuz
uyutmaz korkar gece
ay ışığına
sokulurdu sessizce

bir düş alazı

tavşankulağı derdik
yabanda yazı da gör
yolağından giderdik
tabanda kazı da gör

kulağı uzundan bak

karanlığından silip
gölgesine mi siner
bir anlığından dilip
gölge sine mi diner

özünü görse korkar

titredi kalem yelde
ağır sözcüğü üşür
gözü yaşına düşür
savrulur iken elde

yerine başucunda

tin pek yakınsa hiçliğin ortasında
davul gümbürder saçında yel erinçle
elinde umut sakın düşürme yere
gülüşüme dol umudun askıdayken

parmağıma kon uçuç böceğim benim

sarılışında
sıkısını bağlayan
yarılışında
çıkısını bağlayan

kıyıda gördü