Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kaçmaya kalmış
usuna dolanır su
kuş çırpınışı
kazan dolusu umut

her

senden istediğim şey
gülen yüzü karartma
sussun güzelliğe ney
gönlünüzü sarartma

anı verkaçlarında

senden yakınmadı silinse yazın
havada nem kaptı gelemedin mi
sinden sakınmadı çalınsa sazın
hak yolunda saptı bilemedin mi

uzak yakın gitsen dağdan aşağı

devrik tümcenin
gizemli öznesiysem
sana dönsün ay

gündöndü dibi
ayrık otundan ayrı

fikrim bende ise akıl sendedir
çiçeğin dalında seni görürüm
zikrim ende ise nakil tendedir
böceğin balında seni görürüm

deli gönlüm avut bade içerek

sevgi bağıyla bağlanmış özgürlüğün
kendine güvenmiş erkge gizil sevgili
avuçladığın denizin
korca derinliğinde sevinin içinde
seninim

uyurken yanımda ol
uyanırken de
ateşten önce
sen olmalısın

boyarken kanımda ol

bırakıp gitme yarim
sensizliğe ağlarım
özlediğim çöl yerim
sensizliğe dağlarım

gözyaşı göle döndü

yıkıldık mı üzerine
kaldırım taşlarının
olanca ağırlığımızla
sesi soluğu kesik gecede

içine kapanmış öylesine

suda yüzerken
karpuzun kabuğuna
bakakaldım mı
upuzun çubuğuna

oda sezerken