Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

susup dinlese
geçer mi yürek sese
kararmış bulut
toprak kansa çisese

bağışlayacak

susuşunda
gözlerin dikilir gözlerime
üveyik çırpınışında
yağmur yağışında
saçak altı tıpırdayışında

dağlardır karı eritir
söze tanığı kardelen
dağlar efkarı farıtır
öze tanığı kardelen

hüzünde sarındığına

nice anı akınca
erik ağacı tanık
iki yanı sakınca
sevisi ucu yanık
gelir gelmez görürdüm belki
canımın canını görseydim

sevgi cebinde
gün ağarır yürüyüp
tarlasına var

eli değmedik
toprağına çürüyüp

ne mi edeyim
değerini bilseydik
daha ne deyim

eğer yalanım var sözüm tutmazsa
taşa çalın beni kovun bu düzden
kime zararım var çözüm katmazsa
taşa çalın beni sövün bu yüzden

üç kuruş tamahım bir şey umarsa

aşarken yüce dağları
zaman yüklü kağnılar
yanmakta ucu filizlerin
dumana dolmuş başaklara

sancılandı ağrılı yıllarda

yaşam bu
bazan birlikte
bazan ayrı
ödedik bedelini

binmeden

bahçalar coşmuş
görülmedik gürlüğün içinde
duyulmadık destan içinde
imgeler renk renk
daldan dala ahenk
yaprak hışırtıları içinde