Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

tuttuğum el
ne denli sıcak
al basıyor erkenden
dudağın değdirdiği an
toprağa giresin gelir

geceleri baş başa
mutlu geçen anlarda
tuz biber alma çağı geçti
tut elimden can yoldaşım

sen göğe bak

çarşafı gök denizin
yıktı mı kaşı bular
şafak atar benizin
sıktı mı taşı sular

gölgesinde gezinir

çekik gözünde dilber
sardunya güzelidir
ağlar balığa kalbur
bir dünya kozalıdır

esrik bulutlar gibi

çaylağım toyum daha
üstünde başında ipim kalır
insan bir kerecik olsun alır
mızıkçılık yapacak değilim
yarımağız bırakıp gizinde

gücün tükenir
karanlığa kalırsın
ilk akşamında
yarenliğe dolarsın

yüreğimdedir

kalkışmada yüreğin
dudağında közünde
yandın kandı ereğin
budağında gözünde

yarını yok sevdadır

ışıkta duyamadın
yıldızları güneşi
kaşıkta koyamadın
tadı yok suyu aşı

bülbülü uçmaz oldu

boş sokaklarda
sessizlik içi dışı
şehir sinliği
toprağın çatırtısı

söz uzağında

bakışlarındandır taze
yosunların küf kokusu
nem kalacak beri yaza
afsunların kof kuşkusu

ayazına çatladı dudağım