Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ardıç kokulu sular içerdin
kanasıya doyasıya
tası sunan nazik bir elde
kanar mıydın ey ozan

ışığa durmuş

giderken
ülker vurdu
yüreğimden

uzak sanırdın ya yakına düştü ağrısı
gözlerinin karasında düşlerinde

bir şeylerini de eksik kalmasın
olduğunda önem dağın ardınla
tepelerinden çık tama çalmasın
dolduğunda ödem bağın ardınla

sessiz gecelerden karanlığından

çöküntüsünde kaldı
paramparça yüreğim
döküntüsünde saldı
yalan buldu yüreğim
ve
eski

göçmen kuşlara
takılsam ardı sıra
dağa taşlara
çakılsam ardı sıra

acı yaşamın

arı olmadan
peteği kim doldurur
hiç çalışmadan

varı dolmadan
arsıza çattırmadan

arkada gelecek can yanığına
bencilliğindedir davranışların
yaşam sancısında gecesi yada
kıvranışların da yalnızlığında

tıkanır yolları kan dolaşmadı

isyan sancılarında
bastırılan eylülde
artıyor acılarım

terin tuzuna belenir
ten kokuşması yok

arsıza çatınca dünya kaç köşe
algısına rengi taştırtmışa bak
hırsıza katınca bünye kaç şişe
salgısına bengi aşırtmışa ak

deniz dalgasını köpüğüne sık

fesleğen çayını özledim
içine taze limon sıkın
birkaç kıymık tarçın
zerdeçalı zencefili
ibisküsü kuşburnunu
paçal edip bir kaşık koy