Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

çal kemancı acısın
kanayınca yarası
sancır ise sancısın
yüreğimin ortası

gitti giden geride

çamur yağıştır
rengarenk iner gökten
gözlerin mahmur

saçında tarla
yedi göllerden şirin

cana mı kıyar kini
koymadan ötekini
erincinle bölüştün
yolduğu gök ekini

sığındığı yer yıkık

güllük güneşlik idi
bulutlarınla kardı
andı kararan kedi
bulutlarınla vardı

karşında kara çalı

bu sözüne işlemişti yaşarken
giz saydığın sevgilerde akınca
şu gözüne yüce dağla aşarken
köz kaydığın sevilerde yakınca

duruluğun yüreğinden sarınca

büyü elinde
büyüyebildikçe hep
yüzükoyunsa

büyü dilinde
tutunarak sesine

bulutun nazı yele
bülbülün sazı güle
kokusuna esrirsin
selam bazı sümbüle

düş olunca düşerdi

yaz üşüyordum
köşelerdeydi soğuk
yüzüne çarpan
ayazdı sesi boğuk

bak üşüyordum

gözlerinde dalınca
kendi buluverdi mi
sözlerinde salınca
bendi doluverdi mi

gökyüzünün üstüne

burgacına tutsak yürek isyanda
gözlerinden hüznün silinmiyor ki
yakamdan bıraksa acıyor yanda
sözlerinden güz gün bilinmiyor ki

susarsan anlarsan umar olursun