Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

geceden dolup
inciden mi damlamış
acıdan solup
sancıdan mı mumlamış

280110-5denizli

yüreğime yeni tınılar gerek
sıkmadan sıkılmadan akıp gidesi
çığlığında doluşsun
üveyikler kırlangıçlar martılar
her biri kendi alanında usta
yarım kalan tümcenin eylemi sözcük

geç kalmışa sayılmam
birden doluca oluşum
geçenden ay ayılmam
birden doluca doluşum

sevdalar dağıt aleme

bir dilbere tutulunca delice
uzar gibi yakı gibi ay gibi
gele gide kuşlar konar alıca
tozar gibi çakı gibi yay gibi

söze küser öze taşar nicesi

dudağımda acıklı
bir ezgi yansılanan
deli bozuk cıkcıklı
bir yazgı ensilenen

kıyısından geçerken

kapının önündeyim
yer gök ile curcuna
kalenin yönündeyim
çıkardılar burcuna

gök yandı deniz alaz

içimde mızırdanan
ağlayan bir çocuğa
yerinde kıpırdanan
dağlayan bir çocuğa

gölgesi parçalanmış

bir dağıttın uykularımı
gece yarıyı böldü
kaç söyledim duy
yatınca sakındırma

bir dağıttın uykularımı

sevdayı dağıt aleme geç kalmışa sayılmam
sığar mı bir kaleme birde doluca oluşum
sözcüğü bin kelime geçince ay ayılmam
birde doluca buluşum birde doluca doluşum

hüznümü anlatamadım ecel kapıyı çalmadan

bir damlacık su bile
gül goncasında nasıl
her yanım diken ile
yıl ancasın da asıl

iki ırmak yan yana