Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gözlerinden içerken
zor geleceği gördüm
uzağından geçerken
kor alacayı gördüm

özleminden yetince

nedeni densiz çoban
kıyıdan yatlar bulur
yere düşünce torban
yayladan atlar ulur

kulağından aç dinle

de
hadi
gelmedin
ne diye sor
can çıkınca mı
geleceksin gayrı

gecelerden serdi düne
karanlığı olunca köy
gereğinden çok ödüne
ayrılığın solunca boy

yetmedi mi uğraştığın

bu şehri çocukken tanımadı ya
arıklarda bağda saklandığıma
kışın ayazından yanamadı ya
yarıklarda ağda yoklandığıma

balkona görünme hayatı varken

bitmeyecek elbette
anlatılacak söz var
öykü uzun anlatta
dinletilecek saz var

gönülde çağlayanım

sen yokken
ne çok resmini çekmişim
birebir bakıyorum
ne seni görebildim içinde
ne beni bilebildim dışında

elden geleni nedir
yaşı gözüne akar
gece erken tünedir
taşı sözüne yakar

karlı dağı ardına

böyle biridir yarim
sarhoşuna korkuyor
arada bir uyarım
dağlarına korkuyor

yüreğim meteliğe

dokunsan ağlarım eser yelinde
fırtınaya döner korkum ondan
okunsan çağlarım kısık belinde
sellerinde söner korkum ondan

bağlanırım cana engelsiz direk