Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ağladığım belli nedensiz değil
üzülmesem bile sıkılmaya gör
yolu yürünecek giden siz değil
üzülmesem bile çıkılmaya gör

boşuna çırpınış boşuna bekler

üzülmesin dedikçe
yüreğinde kıpırdın
bir ki tıkım yedikçe
yerindedir zıpırdın

sensizlikten çığlığı

sapan taşına bakar
gider birden katılır
değdiği yerde yakar
bir yamadan atılır

ayrıklığından bellim

uzuna uyumadan
altın dişin göstere
suyun kurumadan
ellerde bir testere

gülüşü bile başka

nereye sığar
engin sevgilerin
doğada var olmadan
doğaçlama yaşar mı

dile dizebilir miyim

hüzün kahır asilik
yaprağa savrulurum
güz yellerince silik
yaprağa savrulurum

saçların sedir kokar

gökten bile mavice
alevinden de güzel
tazeliğin kavice
can evinde de özel

sırtında mıdır evin

yer göğe sığmaz
bahar kokar sözcükler
dilek damağa

gece önünde
güneş rengi sönerken

yangınında sıçradın
yürekten sere serpe
angın onda miradın
ayağındadır derpe

avuç içinden sözün

sarındığım gece
çoğalır bin bir geceye
üç günlük ayrılık uzar mı bu denli
hay gönlüne deli

kelebekler uçuşmuş buralarda