Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kapılmışım yar derdine
içerlenir unutamadım
gözüm kalınca merdine
kim alınır unutamadım

dumanı kaplar doruğun

geceye lacivert bulut ekle
dolunay seyrinde
birlikte olun sevgili
karadutun dibinde

ay ışığında yarasalar

ay sindi gözlerine
çökünce kara gece
dolandı özlerine
sökünce kara gece

hele yum gözlerini

karagözlü kızın
gözbebeğinde halay çekip
Karadeniz’in coşkun türkülerine kaptırmış
batılı bir çocuğun haykırışı
mağarada tünemiş yarasaların çırpınışında özlemi
gökyüzünü kapladı ötüşleri

kar altında kaldığın
yalnızlıktan aldığın
ciğerinden solurken
ne de güzel çaldığın

karanlığında bakan karagözün

dilinde asılsa kem ne de güzel olurdu
şiir sevgisiyle hem suyla akıp gitseydi
gecenin içinde nem düşlerinle bitseydi
yağmuruyla eriyip pisliğin kaybolurdu

kokusuna sinerdi aykırıdan seslensen

kasvetli bir havada
tek tük yıldızlarınla
tadı kaçar yuvada
boya yaldızlarınla

çığlığında kırlangıç

gölge görünür ırakta
her gün doğuşunda
unutulur

uyku kandırmaz
uyudukça uyur

dudağında masaldı sundu göçebeliği
yürekten saldı türkü dolu günceli
kısacık günün uzun ayrıntısıydı
hüzne doymuş kent köşede mantar gibi

yalnızlığıyla gecelere de doldu

deniz geceye küsken
martılar gökyüzünü öper
dalar dalagan gibi
dalgalar kıyılardan alır hıncını
kanar köpük kaplar kıyıları