Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sözcükten arar kişilik
buhar olur uçar gider
özcükten yarar dişilik
bahar olur açar gider

sakınır gitsen canında

kapat gözünü
karanlığı görmeden
aydınlık yakın
derinliğe dalmadan

ecel terinde

oda içinde o da
içinde düş yanılsar
havada sesi
yüreği deşilirken

duru yankısı

okudum açıldı yüz
dudağımda incecik
okudum saçıldı güz
odağımda gelincik

ki yoksundu güzünce

bekleyen düşte inat
kendine bilgi donat
sevdiğinle birlikte
sevda masalı onat

gece gözünde kilit

oğul gülemem gayrı
yaram var saranı yok
bilemedim ne hayrı
çıram var yaranı yok

oğul karardı gece

cerenin gözünde akan yaşına
kurbanı olduğu sevdiceğimse
zülüfsün özüne yakan kaşına
hayranı olduğu sevdiceğimse

ay yüzüne duru sularda aktı

ölçüsünü vere boyun uzatır
duyaydı apalak bebeğin gibi
dahası büyüttü oyun tozatır
uyaydı topalak göbeğin gibi

çarkına dönerdi yokuşta yolu

okunandı alnında karmakarışık şeye
yazısına bakmadı önce piyalen sunar
sevilene sözcüğü yüreğe dokunandı
yunar göz yaşlarınla silinceye yarini

ayağında çarığın gevrediği buz soğuk

okuma yazmayı bilebilseydi
onu bunu geren almayacaktı
saçının karası yanağa değdi
yaşasa da eren kalmayacaktı

yiyecek ekmeği katığı da yok