Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yürüdü dağa
öfkesine dolunca
nasırlı eli
yüzüne kapanırdı

ceylan gözü

usum saklı kaldı mı
yüreğim acısında
pusum pusaklandı mı
yüreğim acısında

er düştü gönlüm yasta

beni de alın göğe
yüreğimi vereyim
uçurun vara yoğa
yüreğimi sereyim

koca kanatlı kuşlar

yüreğim dağlıyor
susuzluğun yanı
uykusuzluk
çöl içinde sanki
uçsuz bucaksız

yırtığından sıyrılan
delik cepken de değil
yaslı günde ayrılan
deli çıpkın da değil

dönerken çakır keyif

ışıltı gözde
deniz pırıldaması
uzakta kalan
notasız solgun ezgi
uçup gidende sezgi

yırtık gönül defteri
sararmışta mı solmuş
kuşpalazı difteri
morarmışta mı olmuş

umudun silip süpür

bir
hiçin
koluna
girdiğinde
deli olurum
dediğime bakma

yılların etkisinde tükenmişliği ucu
sivrilmişliğinedir kalemi oluşunla
saklanılası gece karanlığı sonucu
sevilmişliğinedir alemi buluşunla

uğradığına mıdır sözüne yüklenişin

kirpiğin ucu
bir damla yaşta gizem
gözden süzülen
güle değse kavurur

gözünde kalsa