Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yola gelir sandığın
dolmayınca canına
düşlerinde andığın
olmayınca canına

erinde naz buldura

yatana değilse yetene midir
canı verenin o alanın da o
sona yolculuğu ketene midir
yanı gerenin o salanın da o

dalından cılızı koparışınca

korkusuz muydu
canı cananı bilen
dönüyor muydu
canı cananı silen

sevda yüküydü

yaşamda bazı birlikte
bazı ayrı ayrı geziyoruz
yemeğe baharat döktün
bense acı ve tuz

bir kucak sevgi kovan içi

elini ayağını kestin
bahçenizde
ayağını sürüyenim yok
hatmice boynu bükük
suyunu gün ışığını
çiçeğine damıttı hep

candın canandı seçer
yoksa da tahtın tacın
yandın yanandı geçer
toksa da karnın acın

deminden demleneni

yeline uçtum
çilene sardım zehri
tutsak kalınca

çalı içinde
dikenler arasında

korku sultanların harını
ölenin soğuk bedenlerin
**********soğuk teninden
buharında er
buharında yüzer

buzu tutar suyunda
titrerken üşür elin
ay yansıdı koyunda
dalgalanırsa yelin
can içinde
canan sunar aynaların

dağ
karlı
ağladı
efkarınla
beni dağladı
yol yola kapalı