Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yaz üşüyordum
köşelerdeydi soğuk
yüzüne çarpan
ayazdı sesi boğuk

bak üşüyordum

gözlerinde dalınca
kendi buluverdi mi
sözlerinde salınca
bendi doluverdi mi

gökyüzünün üstüne

çakmak kavında köze
döndü yüreğim içten
yanışın suskun göze
uçuyorum sevinçten

yaz

tenimden aktı kar çatladı doruk
cambazın sırtında bir küfe koruk

savruldu yaması pantolon darcık
yanardağ karnından koptu sıcacık
çakıllardan kaydı yüzünde boncuk

çamur yağıştır
rengarenk iner gökten
gözlerin mahmur

saçında tarla
yedi göllerden şirin

çalakalem çizileni sana benzerse
karanlığına yurdu yalnız bırakır
karakalem yazılanı tana gezerse
yoluna kuşu kurdu elinde şakır

esen poyrazına morarmış yüzü

serpilenin süremi
çakır ayaz iklimle
uyur uyanık teni
çakır ayaz iklimle

dalgalarda sessiz

çalınan kapı
güze açılıyorsa
önde süremin
sarıya boyanışı

çalınan düşün

çal kemancı acısın
kanayınca yarası
sancır ise sancısın
yüreğimin ortası

gitti giden geride

yeline uçtum
çilene sardım zehri
tutsak kalınca

çalı içinde
dikenler arasında