Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yağmurla düştü
kıyı köşe dağılıp
örümcek ağı
bulutlar yere indi

iç içe girmiş

bazen seyret
yalnızca seyret
ha gayret
görürsün

yaprak kımıldar

Kahraman Vardı'ya Yorum

su özleminde çınar
yağmurla ağlasam mı
denize doğru pınar
yağmurla ağlasam mı

yağmurla çoğalacaktım
damlasında dolucaydı
gözünde yoğalacaktım
hamlesinde ulucaydı

ışıyacaktım göklerden

kırkikindiden gelir
kırk iki gün yükselir
yağmurla toprak kokar
nefesten gün eksilir

çamaşır ipinden kuş

yağmuru çöle doğru
göbeğinden kıvrımın
öbeğinden çevremin
bağnazlığında duru

gözüne burçaklı güz

kimdi yaramıza aldırmadan
uykularımızı bölen
kanlanmış gözlerinde batar
bizi iyi tanıyıp bilen
fazlasına yürek kaldırmadan

uyduğu sözüne tadı alınca
aşığın sazında telli olmasa
koyduğu özüne adı kalınca
ışığın bazında yelli olmasa

tınısına coşan yüreğe dolar

uygarlığa dolanan nice zamana sarıl
erkin bittiği an kanadınla çırpmayan
koca kuştu garibin özendi toygarlığa
kırpmayan gözlerine uykularını ayır

şiire dolduğunda bakmıyorsa özüne

uyandırır bazen gece nöbeti
gölgesi ulanır sürünürcesin
titredikçe düşür giz akıbeti
elinle kolunda yürünürcesin

terlediğimi gör baş arası el