Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

güle düşe çiy damlası
bülbül ağıtlın cümlesi
ağrıyan ağrını bölüş
ize çıkmasın hamlesi

acıdan külünü savur

ağlayan yağmurla bir
dökmüştük yaşımızı
dağılmıştı dert kibir
dinlenmiş başımızı

çek soluğunu içten

kuruyunca göz pınarı
damla damla göz yaşı ekle
sevda çiçeği sulanmadık
baş tacı sevebilirdi

gözlerine hayran

düşenine sorunca
ayrılık el olur mu
düşlerine yorunca
ırayan yel olur mu

ne istek ne emeli

çanağımızı kumunda
yanağımızı tuzunda
gözlerimizi çevrenizde
yıkadık deniz maviliğinde

günlerce aylarca yıllarca

ağlarken gelişinde
dünyanın umuruna
bağlarken çelişine
doyanın dumuruna
tuttuğunu ağzına götürür
adım atışında ürperir

ağıttan takılıp düştü
sözcüğüne güllüyorken
küstüğüne de güdüştü
közcüğüne göllüyorken

çifte yakası birinden

adın türküde
okundukça duydukça
yeni şarkıda
dokundukça doydukça

sevildin mi hep

ağaç olacağın değil
boyu salmalı uzuna
köke dolacağın eğil
baya dalmalı tuzuna

başı olduğun

ağaçta dolmalıyız
yaprağına güz düşe
nefesten salmalıyız
toprağına söz düşe

gülüşünde yüzümü