Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sürmeli süremlere kaldık
yazın ortasında kıştayız
tenimiz üşüse de
yürekleri yakıştayız

ak güvercinler savrulur

inancın yücesinden
zamanısın değinin
avuncun ecesinden
emenisin eğinin

sincap dalı dalasın

her şey söylenmedi
konuş dibindekiler
duyana dek
inanabilirsen onlara

bildikleri oyunlar

ağırlığınca acır çıplaklığına ekle
acılığına koyar denizi özü gökle
böceğine cırcır alkımını ek kökle
cırcırlığına oyar maviliğine sayar
evrenine kolaçan-kılcalına yürürse
çevrene dağılırkanı kılcalına

içimde ağrılar var
değişik bir renk misin
ellerimde dağ yanar
yangınlara denk misin

yelde dağılmış saçın

bakma öyle içim acıyor
süt dökmüş kedi miiyim
yırtacak mısın
ilkyaz gelirken

bakma öyle içim sancıyor

tüm derdi geceye sarınca
vurdumduymazlığa kalır
gözün görmez olursa
yalnızlığa ve sessizliğe

gün doğuncaya cırlangıç

ılık bir zemheride
denizlideyim yine
çalışan yar beride
coşar mı sevdiğine

tarçın kabuğu kaşa

kuş
serçe
sıradan
uçar gider
kanat vuruşa
elden avuçtan sığ

boğaz sıkan düğüme
ilmeğin atan gecede
cerenin kaçışı boşuna mı
gözbebeğindeki titreme
ışık hızındaki gölgesi