Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

karabuluta
sarsılıncaya dek güz
katran yağmuru
ezinçliydi gökte yüz

açsaydı hüznündeki

ön bekleyişte
olun desen olamam
son ekleyişte

gökyüzündeki
bulutlarına bakıp

gece ağlıyor
nedir derdin desem de
kara bağlıyor
gül yüzünü yusam de
sözünü okusam da

harami yüreği buz
erkene olur akşam
güneşi görmemiş kuz
terkine bulur akşam

umarsız başı kaşır

her yerde görüyorum
teni söndüremedim
duygumu veriyorum
seni döndüremedim

yüzünü düşünürken

doğumu ölüme taşıyacağın
hancıya ileni söylemeseydi
sonrasını bile yaşayacağın
hancıya öleni söylemeseydi

girişi çıkışı bellidir dersen

hangi gece bitmedi
senden rahatı bulup
geceden ay gitmedi
ağzında tada dolup

tersine kayar dünkü

hani masalın tadı
yoksa yine mi düştü
yıldızların altından peri kızı
ay inanmıyor ne edeyim
gecenin gözüne kör düğüm
maviliğinde kara derin

her sevi ağısına
yapışık ikiz gibi
özlemi çağrısına
yapışığın iz gibi

yanar kazanı içi

hak aşkını bulan
hecesine yazmalı
düş şaşkını olan
yazısına bozmalı

savaşında dövüşe