Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

bir bağlama
yanında renk
seslerin uyumunda
sevdalanır yürekler

yorulmadan çalınır

bir avuç yıldız
bir hapaz olduğunda
yıldız tozaya
tozları başında sim
dünya güzeli resim

işvecik torunları
kıyıda burunları
bitecek sorunları
sayıda burunları

kılını aldırmazı

ağır olur
çekilemeyecekmiş gibi
yanına da varamazsın
afra tafra safra derken
zehrini döker güne
sağır olur

ölümün döşeğinde
yerinde iç ederek
gülümün eşiğinde
serinde hiç diderek
elem içinde
acır yüreği yiter

kendi kendime
neler söylemekteyim
sek sek oynamaya de hadi
köy alanındaki yıkık altına

soruyu sordun

gül zemheride açar mı açar
gönlünde de açabilir
soldurman mı gerekecek
ben olsam soldurtmam

tinim ısındıysa yüreğim güler

yayıldı iğde kokun
genzime iz yakarak
savurduğunda okun
benzime giz akarak

bahar tadında duru

tutkuyla koşardı
bense koşar adım
atkılıyla yaşardı
bense kulak asmadım

yakubum yusufla vardı

kar yağmadı
kardeleni gören yok
beni seviyor
bir damla ışık kadar

hiç bulamadı