Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kandırılmış çocuğum
yazgımda kara düne
sayamadı boncuğum
ne gerek var ödüne

çay başında oturmuş

hangi adamla
geldiyseniz fark etmez
uçmasın damla
boşanır zembereği
dura kalmasın zaman

kanayanım onulmazım
sana gücü yetmez olur
umarsızım anılmazım
ah ilenci tutmaz olur

nedeni gözyaşın katar

sekiz kat yerin dibi
asansörsüz inersin
yer altı şehri gibi
korunaklı sinersin

yaklaşığı beş binyıl

kapağı atarsa kurban olursun
bıçağı değmez mi deli danaya
öğle öğünlüğe çorban bulursun
başında eğmez mi keli anaya

bağrına fırlama ok olur batar

kapandı kapılar açılmaz oldu
sırtına heybesi nereden gelir
yıprandı yapılar kaçılmaz oldu
pırtına haybesi nereden gelir

ören yerin gölge bağı kurumuş

gökte yıldız var
mahallemizde kollu
bastı mı basar

ışırdı düşe
şafağa bakıp gülen

kapıdan yansıyordu
ona doğru koştuğu
karadan ansıyordu
kime doğru coştuğu

gün denli sıcaklığın

karanlıklara
bulaştığımdan beri
gözyaşımdasın
sağanaklardan iri

acır sol yanım

karanlık denizinden uzağına düşünce
dolunay yüzsüzlüğü var aklı karıştırır
gölge güneş izinden tuzağına üşünce
sevgiden öksüzlüğü pasaklı yarıştırır

boşuna mı kalmışsın yalnız taşına ani