Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

karayere girsin kör
takışında yanarken
bulut ayakaltı gör
bakışında anarken

kimliğidir sokağı

gecenin karanlığındaysam
ıslak bir palto ağır mı ağır
içimde kocaaman bir yar
kendimi aldatmıyorum hiç

sevi kaynağı ne varsa işte

kelebek bulur düşünce
saç dibinin ağındadır
sevdası değer hüzünce
ki gönlüne bağındadır

gözden dokunur alına

kolaylı sanınız orada aşmak
kendi kendimize bile engeliz
gerçeği anınız arada şaşmak
kendi kendimize bile engeliz

yaya kaldırımı vardır geçerse

şakalar işlemiş baş köşesinden
kendisinden atar yatar uyurmuş
mutluluğu artmış hoş neşesinden
sabahı ne güzel sözle buyurmuş
kendi kendine de ele duyurmuş

kar yağdı güzelliğe
yüzüme güldü düşü
sar dedim denizliye
özden dolar gülüşü

yumuşayınca deli

yayan yapıldak koyun ardında
çocuksu düşlerim elimde kaval
durmaz gelir yine giderim
sirkenlikte koyun güderim

ayaklarım çıplak terli yerler

aya döndüm
yüzümü döndüm
ışığınla yudum yundum
imgelerimle ıslandım

hazan duyurdu kendini

ıslığında süt liman
her şeyi yolundadır
arsız yele bakmaz
çam kokulu koruda

sus iki söz etmeden

kepeneğin delende
çiseleyen yağmuru
gül ibiğim gelende
deşeleyen çamuru

mercanköşküne akın