Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

göz çukurunda
dalgasız kinim gibi
kim umurunda
ilgisiz benim gibi

hıçkırığınla

yaşamak mıdır ölüm
görmediniz mi gülüm
umut olan her yerde
kahırlanmaksa zulüm

koca denizdir dünya

umutsuz kalma sakın
tortusunda kederlen
acı zehire yakın
kendini üzme derlen

erik ağacında gün

ne biçim kadınsın
ha bu güne
ha yarına kaydırdın
buluşmamızı

sesini duymam

doyumsuz gece
menevişli gülüşü
çiği düşerken
ıslandıkça dudağım

yama tutmadı

erinçlenip gölgende
ellerimde olsaydi ellerin
ses rengim gözlerinde
baktıkça içim ezgilenir

defne dalı bakışlarında

sevinciyim hani canı gönülden
içi görülmeyen dağlar gibiyim
kalasıya destan kırmızı gülden
yeli dürülmeyen bağlar gibiyim

bulunursa sana dünyada eşin

özgülendim dostuna
süremlerinde koyma
tez gülendim postuna
püremlerinde oyma

tine dolan sevda mı

dolayı çiçeklenir
erguvana doyandım
yeryüzü gelin olur
erguvana boyandım

bizim köyde görünmez

gökte yüzen ak bulut
en sevdiğimdi benim
dağın başında kolut
en sevdiğimdi benim

oynadığım pırlangıç