Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

nasıl yaşadık gerçek
nasıl döşedik yalan
andığında o mercek
hep boşladık oyalan
geceleri hep sakındım dizelerimi
sil istersen yeniden dizeyim

üşümeliyim şimdi
sonra sarılmalıyım
düşünmeliyim imdi
gidip varılmalıyım

sana sevda gerek

yarınına bakınca
kimine sarıyorum
yardımına akınca
kimine yarıyorum

malı mülkü alasın

esti yine yelin deli gönlümde
kimi umarsıza ağla duyarsa
düşünle hayalin açar gülüme
kimi umarsıza dağla uyarsa

özlemin acısı yürekten yanar

sensiz sabahladığım
kim bilir hangi gece
yoktun eyvahladığım
kim bilir hangi gece

kuruyan dudaklarım

dileğindekine çevresindeydin
deli kim bilirim akıllıdan geç
bileğindekine evresindeydin
keli kim bilirim akıllıdan geç

doğruya gidenle denilir miydi

garipçe kuşun gönlü
benim eşim çok yönlü
ekmek gaga ucumdan
doldum parkalı önlü

karanlığın içinden

gecenin karanlığındaysam
ıslak bir palto ağır mı ağır
içimde kocaaman bir yar
kendimi aldatmıyorum hiç

sevi kaynağı ne varsa işte

kelebek bulur düşünce
saç dibinin ağındadır
sevdası değer hüzünce
ki gönlüne bağındadır

gözden dokunur alına

kolaylı sanınız orada aşmak
kendi kendimize bile engeliz
gerçeği anınız arada şaşmak
kendi kendimize bile engeliz

yaya kaldırımı vardır geçerse