Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sarındığım gece
çoğalır bin bir geceye
üç günlük ayrılık uzar mı bu denli
hay gönlüne deli

kelebekler uçuşmuş buralarda

sırtıma ateşten gömlek
gurbet yolu elde gider
hüznüne dolusu çömlek
gürlek dolu yelde gider

nameleşir cura sazım

sorgulandı giz
anılarda yağmura
sözün yalazı
deli yeller harladı

sevi azaldı

gömdüm seni mahzenime
yalnızlık nasılmış görün
dağlanır bir olurda yaram
yalnızlık nasılmış görün

sitemlerim az gelirse

gözlerinde göz izi
uyandırır denizi
yalnız sıla kokardı
soldurdular benizi

gülün armağanısın

yanar bir top ısıtmaz
bulutlardan görünse
yalnızlık bile tutmaz
yerlerinden sürünse

canına değmiyorsa

yalnızlığımı
köşede fısıltıya
kurban eyledim
boşuna mı yitirdim

düşlerimdeyken

yalnızlığımlayım
dört duvar içinde
sanala bakıp bakıp
duruyoruz umarsız

yalnızlığımı böleceğim

çocukluğumda
hay huyun özgürlüğü
dil dolanırdı
tekdüzeliğe uzak

adın var mıydı

yalnızlığına kaldı
denizle martılara
üveyik hüzne aldı
çığlığın tartılara

sersemliğine diken