Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gece koynuna
alır beni bir adım
adını gece
gül aya fısıldadım

gökleri tuttu

geceler boyu
uykusuzluğum
avucuma mı
düşecek yüreğim

fırtına öncesi

sana vara düş kurup
yollarda geçebilsem
nicesinden yakarıp
çöllerde geçebilsem

umut tazecik saklım

gece bir hoşum
duygulandım öylece
çocukluğumda
sorgulandım böylece

gece sarhoşum

geceden aldızı görür
gamı kasaveti bırak
ayın ışığında bürür
gücüne kuvveti ırak

yeri yaş göğüne yağış

gece gözünle baksa
kaçın sarar yüreğim
buğulansan da aksa
açın yorar yüreğim

karanlık kokar içim

gece güne devreder
karanlığından ışır
güneş dibinde iter
kıranlığından aşır

gece hüznün içinde

geceye inat
uyanıktır köpeğin
baykuşa yandaş

3005103denizli

gözünün buğusu ufku bürüdü
sarılarak geçin naza ne gerek
bula okyanusu dalga yürüdü
yarılarak geçin naza ne gerek

yüreğinin bağı erinmeden kalk

girdim koynuna
masmavi bir gecenin
saldı boşuna
gece yok ortalıkta

sıkı sarıldım