Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

soluğumdan yakınım
bende benden içeri
yalnızlığıma akınım
bende benden içeri

kömür karasına bak

Dünya keşmekeşi anladığıma
Sazın belli ziyam sözünde belli
Zemheride yürek kanladığıma
Yazın belli ziyam güzünde belli

Dağlarından dolan ovasına in

belli belirsiz yanıyla
derde beni sarmaladı
gelir gelirsiz sanıyla
serde yeni tırmaladı

karşı bile koyamadı

osman şimşek azla görse orayı
parlar belli değil pas belli değil
sultandır bilirsin türkan şorayı
tenor belli değil bas belli değil

tümünü çizmeli kalmasa başka

bende kalır aklı içi yandıkça
süremi tersine bozuldu bağım
geceme karardı günü andıkça
gülüne bülbülü üzüldü çağım

yağdıkça ağıyor delin boranı

sevgi cebinde
gün ağarır yürüyüp
tarlasına var

eli değmedik
toprağına çürüyüp

dağlardır karı eritir
söze tanığı kardelen
dağlar efkarı farıtır
öze tanığı kardelen

hüzünde sarındığına

nice anı akınca
erik ağacı tanık
iki yanı sakınca
sevisi ucu yanık
gelir gelmez görürdüm belki
canımın canını görseydim

aşarken yüce dağları
zaman yüklü kağnılar
yanmakta ucu filizlerin
dumana dolmuş başaklara

sancılandı ağrılı yıllarda

yaşam bu
bazan birlikte
bazan ayrı
ödedik bedelini

binmeden