Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

neye dalmadan
uyudum da seç beni
meye saymadan
bir yudumda iç beni

10031010denizli

ne zaman öleceğe
bellime vuracağım
zamanla geleceğe
karşıma duracağım

gözüne deşinceye

takılınca menekşe
göz yoklanmaz üstüne
gözlerinizde neşe
öz eklenmez üstüne

güz yeşile dönünce

gözü kapalı düşlerimle
yumuyorken gözlerimi
yaşadığın yerden güne
deli yelle göndermiştim

sana varlığınla ilgili olan

öküz damda siz damda
sabır mı var adamda
sararıp da solmuş mu
uzanıyor odamda

öküz dört gün ahırda

bir
usta
su döktü
cam üstüne
ateşten gezdir
tavında çevirsen

ah ay dede vay dede
yürüdün çıka geldin
daha durdun tepede
kaşımla yıka geldin

battı günle ağardı

koca bir güneş
özgürlüğü coşturan
gözlerde kamaş
ayakları yürüdü

eli kolu var

ekmeği tuza banar ordan oraya taşır
rahat bulur uyurdu kanına emer böcek
salında koca çınar dağdan dağını aşır
rahat olur uyurdu anına kemer becek

geçeni aymasaydı yığınında bir tezek

girsem yerden dibine inatçındır üstelik
doyacak kara toprak gelir erkenci gece
görsem birden gibine vereseydi buselik
doyacak kara toprak ihtiyar genci gece

taşta duyar mı sandı örselendiğine yan