Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

geçtik dört ayı
yalancı süremlerle
ne güzü güzdü
kış gününe akardık

cama vurmakta

sende yitirdim kendimi
ara ki bulasın zemheride
bakakalır kardanadam ardına
kalakalır ayrılıkta

curanın çınlaması yırtar

süzülüp döken
gözyaşının erkinde
mutluluk yeşert

dar geçitte
yaprağına çarpılan
yüreğin sesi

konuk olunca
gelip geçmeden düşün
bir daha gelin

ay tutukludur
göz bebeğinde mahpus
korkmalık vardı

kimi gördüysem
bir adım geçemedim
seçemedim ki

acımasızsa
yeni canları yakar
ağlarken gece

umudu bitti
suya özleminde çöl
savruldu yele

gülen düşünde
sinine süzülürken
damlaya sindi