Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

esrik koku karanfil
düşedir bağbozumu
efilderken zencefil
istesem der pozumu

dikçe duruşuma kan

ne de güzel sabah ankarada
güneşli ışıklı bir gün gülüşünde
süremlerden ilkyaz değiştiren
sevdalım baki sevgilerim sonsuz
yüreklerde yangın var
sarıyor yürekleri har

Yaylası gezek olmuş
Evlere bezek olmuş
Eyüp hoca armağan
Bir çuval tezek olmuş
.
Merada ne ararsın

Güllerini deren kim
Gülünü gönderen kim
Acele etmek moda
Üstüne bindiren kim
.
Kötülere bakmadım

Çokça uzaklardayım
Kötü tuzaklardayım
Acele edişimden
Yeni tozaklardayım
.
Al beni tez hecele

eskidi sevdalı söz
dilime neyi andın
damladı sevisi öz
çelime iyi kandın
ne
oldu

ezelin süt kesiği
damarında tüneli
poyrazdandır esiği
emerinde geneli

yosun tutmuş kuzunu

dünyaya bakışına
düşün onca fireyi
gerçeğin yakışına
aldırmasa yöreyi

hüznüne saldığına

taşıtlar dolu
yolcularda boş bakış
yükü ayakta
tıklım tıklım boş çakış

korku sarınca

nasır ellerim
yağmur yağmış sokağa
bakışlarını
açıp ta okuyorum

bırakmıyor hiç