Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

aylar yıllar eklendi
taş olsa başı yarar
gözü üste beklendi
kemane kaşı karar

sevgi sarıp çile ör

aynada yansıyanı sessizliğine sarın
bardağa dökülürce seli suyuna akar
zararına ziyanı görünüre maynada
yakar kirpiğin ucu okunu sivrice at

bağdaşık tenlerine bakınca yanılası

aynalı kavaktı adı kalan
yol ortasında yüzyıllara tanık
gelen geçenin gördüğü
sessizliğinde dururken
ne zararı vardı size

ağaran saçımı yüzüme vurdu
aynasına mayna forasına da
neleri yaptıysa bana savurdu
aynasına mayna dorasına da

yalancı olana sözü yok sanır

baharı görsen
derdin açılır mıydı
umarsız örsen
sevgi saçılır mıydı

düğünde dernek

dalın dibinde değil
uzaklardan duyulan
hoş kokularında bahar
rengarenge bürünmüş
laleler menekşeler
yeşilliğin arasında

tutunduğun dalında bir güzellik
ucuna bir bağla bağlar baharın
sözündendir mutluluktan özellik
ovasında dağla dağlar baharın

yaşam ağır geldiğinden yeğnice

azıcık bekle
canın çıkacak sanki
ağaç altında
sonu konuşuyorsun

gökyüzüne bak

bahar gelir sevginle
gülüne açar mısın
sağanağı çıvgınla
yeline naçar mısın

kucağıma dol desem

göğü gürledi
şimşeğini çakarak
ırmak terledi
denizlere akarak
çocukta değil
umut dolu gelecek