Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sus hep düşünürsün
ellerinde ecir dolusu
resminde yel savuruyor saçını
anılar ışıklanır gözünde
pınarları kurutma ne olur
alın yazısıysa umarsız

yalanıyla kaybolan
akşamlarda mıyız biz
kamburuyla kaydolan
akşamlarda mıyız biz

seni özledim desen

akşamlar neden loştu
kızıllığa sarınca
süremler kışta kıştı
ilkyazına varınca

kapıda gölge miydi

akşamdan yemeden birbirinizi
sessizliğindesin kör duvarların
sabaha bulaşır düş kovarların
neden götürmezsin sevdiğinizi

söylenesi sözcük ulanır dilden

yaşama adına öldü
alacakların donunca
yaşama adına güldü
alacakların konunca

alınca bakanı yoktu

nerden girdi nerden çıkar
sevgi baldan tatlıca
kelebekler rengârenk
ala konar usulca

bitti bitecek sandım an

gizemli özsu
süzülür gül teninde
bakışlarında
yanar al al gül bahçe

incecik düşün

gölgesi girdi odama
gölgesiz çıktı kapıdan
ne yaparım söyle dostum
alamam da satamam da

gül üstüne gül kokulmaz

al kızıldeniz
sırtımda çengeli
falında aldı

aydan görünür
üstünün kapandığı

yağmurla akşam durağı
koşuşurken sokakta
iş yorgunluğunda insanlar

göz dokununca
insana savrulur oklaryağmurla