Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

çağırır gözlerinde
yalnızların altında
seheri güzlerinde
yıldızlanır altında

dalına bahar sesi

gün sabahtan başladı
yağmura doymadı hiç
geleni geçeni ısladı

denizlide
denizlinin dev hamlesi

Amanın bir düşe düştüm
Suları duru berrak billur gibi
Yeşil gölgelerin yortusunda
Kahkahalarını içtiğin ataların
Azgın dalgalar gibiydiler
Sonunda elemli suspustular

amanı zamanı yok
soluk soluğa kaldım
bakışlar zehirli ok
çoluk çocuğa daldım

güllere ateş düştü

topal aksak gidiyordu
yer yerinden yediyordu
amansız bir çelişkiden
yangın yeri yırtıyordu
uçurtmamın kuyruğuna
kaçırtma mı buyruğuna

kış sıcacıktı
güneşlerle kokuştu
hişt kusacaktı
poyrazlara yokuştu

yüzü gözü od

bahar tutuştu dalda
al renktedir güzelim
bayrama durur alda
ahenktedir güzelim

kıvrımındadır yolun

karanlığa kalınca
an avuç dolusu gen
sözün yele salınca
uludan ulusu ben

kıpırdadığın anda

sözünde durdun
buzdağı inadına
bekleyip vurdun
turnayı gözetene

gözün içine

yüzündeki gülücüğü
anılarında kalacak
sözündeki öpücüğü
anılarında kalacak

göğe ağacak sevda