Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

bir yörüğün kızına tutulmuşum
gök gürlemesi korkularından karabasanlı
geceler ardına mor gözyaşlarımda yağışlı gece tanığı
savsaklanan duygularım topalaksak
kuşbaşı doğranmış anılarda sayıklamalar

karanlığıyla çeker sessizliğin içine
kimi gelir kimine geçenleri göresin
tükürüğünü yala geceye er süresin
salkımsöğüt dalına asılınca geçene

dilinden zehirlice çekincesini koyar

bakır çalığı bir bulut yığını
gün batarken bu yana doğru
tırıslayıp geliyordu
son şiirimi bulutlara okudum
ağladı yaşlarına şemsiye tuttum

bu sözüne işlemişti yaşarken
giz saydığın sevgilerde akınca
şu gözüne yüce dağla aşarken
köz kaydığın sevilerde yakınca

duruluğun yüreğinden sarınca

güllük güneşlik idi
bulutlarınla kardı
andı kararan kedi
bulutlarınla vardı

karşında kara çalı

büyü elinde
büyüyebildikçe hep
yüzükoyunsa

büyü dilinde
tutunarak sesine

avucumadır
yangısında kaldığım
gözyaşlarımdan
sıcaklığın bulduğum

çağlayanımdır

ayrıldığın akşamda yoldu sensizliğinden
sözcükleri dağılmış toplanmayı mı bekler
ne güzel dolmuş dedim gecede sıyrıldığın
ekler yeniden düşüp bildiği sokaklardan

yanar önceden beri avucumdan sımsıcak

soluk almıştım bence
aklımdan daha önce
bulutlardan süzülür
ay yeniden dönünce

gecenin sabahında

bulutlar dolardı ırmak boyuna
ağlamasın yarim gülün perçemi
gülün dikenindi kırmak oyuna
dağlamasın yarim ölün serçemi

dikenin üstünde sevi gözgülü